بیقرارم
2008/2/22
کی شود در ندبههای جمعه پيدايت کنم
گوشهای تنها نشينم تا تماشايت کنم
مینویسم روی هر گل نام زیبای تو را
تا که شاید این شب جمعه ملاقاتت کنم
هر سحر با یاد تو، در گریه ام میخوانمت
تا به کی از سوز دل ناله ز هجرانت کنم
چشمهای خستهام بارد ز هجرانت عزیز
آنقدر بارم ز ديده تا که پيدايت کنم
هر دم از نو می شمارم عقدههای خویش را
تا به کی از پشت در آهسته نجوايت کنم
بيقرارم مهديا از بهر ديدار رخت
تا به کی از مادرت زهرا (س) تمنايت کنم
