سرخوش زسبوي غم پنهاني خويشم چون زلف تو سرگرم پريشاني خويشم در بزم وصال تو نگويم زكم و بيش چون آينه خو كرده به حيراني خويشم لب باز نكردم به خروشي و فغاني من محرم راز دل طوفاني خويشم يك چند پشيمان شدم از رندي و مستي عمريست پشيمان زپشيماني خويشم از شوق شكرخند لبش جان نسپردم شرمنده جانان زگران جاني خويشم بشكستهتر ازخويش نديدم به همه عمر افسرده دل از خويشم و زنداني خويشم هر چند امين، بسته دنيا نيم اما دلبسته ياران خراساني خويشم
