
مي ترسم از ان لحظه كه عمرم به سر آيد
مهتاب رخت بعد غروبم به در آيد
مي ترسم از آن دم كه بياي و نباشم
جان از بدنم رفته و عمرم به سر آيد
مي خوانمت اي يار ز صبح ازلي
آه از دل خونم زغم هجر برآيد
در راه تو من منتظرم تا كه بياي
از گل وصل رخت بهره دلم كي ثمر آيد
بر دامن تو رشته دل را چو ببستم
كي مهر رخت از پس پرده به در آيد
جز هجر تو اندر دل من هيچ غمي نيست
كي مي شود از سينه غم هجر برآيد
هر سو نگرم از تو و از وصل بگويند
كي مي شود ين فصل فراق تو سرآيد
از باغ غمت لاله چو بسيار بچيديم
كي مي شود اندر دل ما لاله وصل تو برآيد